Bir duygu alabildiğine derin ve eski, ben dünyaya kahraman olmak için gelmişim. Kalbim büyük ve derinlemesine sevgi dolu.
Nesin, kimsin, neredensin? Anlamsız! O kalpte yerin var!
Kahramanlığa olan açlığım beni her zaman fedakâr ve yardımsever yapıyor. Aslına bakılırsa bundan hoşlanmıyor değilim. Olaylar karşısında tepkisiz kalmaktansa harekete geçmek her zaman daha iyidir. Hayatta sıfır olmaktansa rakam olup işlemlerin sonuçlarını etkilemek var olduğunun kanıtıdır. O zaman sende var ol!
Kahramanlığın tarihçesi biraz karmaşık, aptallık ile yiğitliğin ortasında bir yerlerde. Ya da aptallığın bir adım ötesinde.
Tanımı her ne olursa olsun tepkisiz ve işlevsiz hayatı sürdürmektense, toplumda bir rolü benimsemek doğanın olağan akışında kendinize yer edinip hayatınıza bir anlam yüklemek bunları yapmamaktan daha iyidir. Kahramanlığı seçen kişiye aptal diyebiliriz. Evet. Fakat sen sıfır çarpımda yutan eleman tüm hayatını başkalarının enerjilerini tüketerek asalak olarak yaşamına devam edebiliyorsun. İnsanlar seni sırtlarından attıklarında bir hiçsin! Şimdi söyle bana ben aptalım! Sen zeki misin?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder